مردگان ِ زنده نما

گفت” سلام، هنوز زنده ای یا برایت فاتحه بخوانم؟ “

گفتم “و علیکم نفسی می آید و می رود؛ ولی تو باور نکن برایم فاتحه بخوان، تا بسا از قِبَلِ فاتحه ات، جانی دوباره بگیرم”

بعضی ها را مرده می پنداریم؛ ولی زنده اند و روزی می خورند از جایی که لا یحتسب است، زنده اند و زندگانی می بخشند مردگان ِ زنده نما را..

بعضی را زنده می پنداریم؛ ولی سال هاست که مرده اند و خود نمی دانند

زنده بودن به نفس کشیدن نیست

به دلی شاد کردن است

به دست ِ کسی گرفتن است

زنده بودن به احیای ِ قلب های ِ مرده است.

زنده بودن به بوسیدن ِ دست ِ پدر، به در آغوش کشیدن ِ مادر است.

زنده بودن به آب ِ پاکی و صداقت پای ِ گلدان ِ عشق ریختن است