خرید بک لینک

دعای شتابان الاجابه امام سجاد علیه‌السلام را به هر تعداد میتوانید بخوانید :

 

«إِلَهِی کَیْفَ أَدْعُوکَ وَ أَنَا أَنَا وَ کَیْفَ أَقْطَعُ رَجَائِی مِنْکَ وَ أَنْتَ أَنْتَ إِلَهِی إِذَا لَمْ أَسْأَلْکَ فَتُعْطِیَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی أَسْأَلُهُ فَیُعْطِینِی إِلَهِی إِذَا لَمْ أَدْعُکَ [أَدْعُوکَ ] فَتَسْتَجِیبَ لِی فَمَنْ ذَا الَّذِی أَدْعُوهُ فَیَسْتَجِیبُ لِی إِلَهِی إِذَا لَمْ أَتَضَرَّعْ إِلَیْکَ فَتَرْحَمَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی أَتَضَرَّعُ إِلَیْهِ فَیَرْحَمُنِی إِلَهِی فَکَمَا فَلَقْتَ الْبَحْرَ لِمُوسَی عَلَیْهِ السَّلامُ وَ نَجَّیْتَهُ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تُنَجِّیَنِی مِمَّا أَنَا فِیهِ وَ تُفَرِّجَ عَنِّی فَرَجاً عَاجِلاً غَیْرَ آجِلٍ بِفَضْلِکَ وَ رَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.»

 

۱. إِلَهِی کَیْفَ أَدْعُوکَ وَ أَنَا أَنَا»

إِلَهِی….منادى مضاف منصوب، و یاء متکلم مضافٌ‌إلیه

«کَیْفَ»… اسم استفهام در محل نصب، مفعول مطلق یا حال.

«أَدْعُوکَ….. فعل مضارع مرفوع، فاعل مستتر (أنا)، و «ک» مفعول‌به.

«أنا»…. اول مبتدا، «أنا» دوم خبر.

 

۲. «وَ کَیْفَ أَقْطَعُ رَجَائِی مِنْکَ وَ أَنْتَ أَنْتَ»

 

«کَیْفَ» = اسم استفهام حال.

«أَقْطَعُ» = فعل مضارع مرفوع، فاعل مستتر (أنا).

«رَجَائِی» = مفعول‌به اول (امیدم).

«مِنکَ» = جار و مجرور متعلق به «أقطع».

 

وَ أَنْتَ أَنْتَ….تأکید ضمیر رفع در مقام تعظیم خداوند؛ «تو همان خدایی»

 

۳. «إِلَهِی إِذَا لَمْ أَسْأَلْکَ فَتُعْطِیَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی أَسْأَلُهُ فَیُعْطِینِی»

 

«إِذَا» = ظرف زمان متضمن شرط.

«لَمْ أَسْأَلْکَ» = فعل ماضی منفی، فاعل مستتر (أنا)، «کَ» مفعول.

«فَتُعْطِیَنِی» = فعل مضارع مرفوع با فاء تفریع، «نِی» مفعول‌به.

«فَـ» تفریع یا استفهام انکاری.

«مَنْ ذَا الَّذِی» = اسم استفهام مرکب (یعنی: کیست کسی که).

«أَسْأَلُهُ» = فعل مضارع مرفوع، فاعل (أنا)، مفعول (هُ).

«فَیُعْطِینِی» = فعل مضارع، فاء تعقیب و سببیه.

 

۴. «إِلَهِی إِذَا لَمْ أَدْعُکَ فَتَسْتَجِیبَ لِی فَمَنْ ذَا الَّذِی أَدْعُوهُ فَیَسْتَجِیبُ لِی»

الگوی نحوی همانند جمله‌ی قبل است.

«إِذَا» شرطیه ظرفیه.

«لَمْ أَدْعُکَ» = ماضی منفی، فعل + فاعل + مفعول.

«فَتَسْتَجِیبَ لِی» = مضارع منصوب بعد از فاء سببیه (لأنّه مسبوقٌ بلامِ النفی و الفاء).

 

۵. «إِلَهِی إِذَا لَمْ أَتَضَرَّعْ إِلَیْکَ فَتَرْحَمَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی أَتَضَرَّعُ إِلَیْهِ فَیَرْحَمُنِی»

ساختار همانند قبل: جمله شرطیه با فاء سببیه.

«أَتَضَرَّعْ» = فعل مضارع منصوب بعد از «إِذَا» (جواب شرط محذوف، تُقدّر: فمن یرحمنی؟)

 

۶. «إِلَهِی فَکَمَا فَلَقْتَ الْبَحْرَ لِمُوسَى عَلَیْهِ السَّلَامُ وَ نَجَّیْتَهُ»

«فَکَمَا» = الفاء تفریع + کاف تشبیه.

«فَلَقْتَ» = فعل ماضی، فاعل مستتر (أنت).

«الْبَحْرَ» = مفعول‌به.

«لِمُوسَى» = جار و مجرور مفعولٌ‌له.

«وَ نَجَّیْتَهُ» = فعل ماضی، فاعل (أنت)، مفعول‌به (هُ).

 

۷. «أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تُنَجِّیَنِی مِمَّا أَنَا فِیهِ وَ تُفَرِّجَ عَنِّی فَرَجاً عَاجِلاً غَیْرَ آجِلٍ»

«أَسْأَلُکَ» = فعل مضارع، فاعل (أنا)، مفعول (کَ).

«أَنْ تُصَلِّیَ» و «أَنْ تُنَجِّیَنِی» و «وَ تُفَرِّجَ» = أفعال مضارعه منصوبه بأن المصدریه، معطوفه.

«مِمَّا أَنَا فِیهِ» = جار و مجرور متعلق به «تنجّینی».

«فَرَجاً» = مفعول‌به دومِ «تُفَرِّجَ».

«عَاجِلاً غَیْرَ آجِلٍ» = صفتان لـ«فَرَجاً».

 

«بِفَضْلِکَ وَ رَحْمَتِکَ» = جار و مجرور متعلق به محذوف (أطلبُ أو أسألُکَ).

«یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ» = نداء تعظیم.

مطلب اصلی در کوثربلاگارسال شده است.

برچسب: نویسنده: نیکی یوسفی تاريخ: شنبه 21 شهريور 1405 ساعت: 9:40

صفحه بندی